j-asadian@web.de
15 فوریه 2012
ضرورت و ناگزیری های سازمانِ نوین شهروندی
حکومت اسلامی و تداوم آن، نتیجۀ اندیشه های گوناگون بَدَوی ست و تا این اندیشه ها از بنیان دگرگون نشوند، نمی توان به جامعه ای فرهیخته و نظامی دمکراتیک دست یافت.
بحث دربارهٔ ليبراليسم در ايران همواره با اشاره به دولتهای ليبرال در اروپا و آمريکا و بدون توجه به آثار و افکار انديشمندان ليبراليسم کلاسيک صورت میگيرد. به همين جهت زمانیکه صحبت از روشنفکری ليبرال به ميان میآيد، اکثر معتقدان به اين مکتب به عنوان “بورژوا”، “دشمنان طبقهٔ زحمتکش” و “طرفداران امپرياليسم غربی” معرفی ميشوند. درحاليکه ليبراليسم کلاسيک قبل از اينکه آموزهٔ ايدئولوژيک حزبی سياسی باشد به منزلهٔ انديشهای فلسفی دربارهٔ انسان و آزادیهای اجتماعی او شکل گرفته است.
از : علی کبیری
عنوان : وجدانی که ۳۳ سال به خواب رفته بود!
پروین خانم گرامی وآقا مرتضای عزیز،
این وجدان دکتر ملکی که از آن یاد کرده اید، …
هفتاد سال از تاسیس حزب توده می گذرد. یکی از تبعات بسیار مهم تاسیس این حزب که کمتر مورد بررسی قرار گرفته، به وجود آمدن جریانی است که امروز به نام ملی – مذهبی معروف است. پیدایش جریان ملی – مذهبی واکنش مستقیم گروهی از اسلامگرایان شهرنشین بود در برابر نفوذ چشمگیر حزب توده در بین جوانان و به ویژه دانشجویان. این اسلامگرایان هم از روحانیون سنتی متمایز بودند و هم از اسلامگرایان افراطی.
ای بنده حق، جمهور ناس منتظر موعودی خونخوارند و ولي ظالمی غدار، مهديی خواهند که با سهم و سنان و شمشيری بران سيلی از خون بيچارگان جاری و ساری نمايد و شب و روز مشغول بضرب اعناق گردد و قطع رقاب فرمايد و بروجی از سرها بيارايد، ملک الموت باشد و آفت جانها گردد، خونريز شود، فتنهانگيز گردد، بنيان انسان براندازد و مدن و قری بر باد دهد، اطفال يتيم کند و زنان بيوه نمايد؛ …
نظری به انتخاب های انجام شده در نظام ولایی
قسمت سوم: نتیجه ی کارکرد مجلس «خبرگان»
امروز پس از ۳۳ سال، حاکمان باز میخواهند خیمه شب بازی های انتخاباتی را تکرار کنند و مردم را به پای صندوق های انتخابات بکشانند. شرکت در اینچنین انتخابات فرمایشی، تائید همه ی نابسامانی هاست. بیاییم این بار با تجربه گیری از گذشته، انتخابات را به یک تحریم فعال و هدفمند تبدیل کنیم …
اروپا و چین دارند شیوه عملکرد دنیا را بازتعریف می کنند. اما قلمروهای بزرگ هم به نفت نیاز دارند. همچنان که آدمی در زمانی گفت، نفت فراوانی از تنگه هرمز می گذرد. ایران ممکن است بتواند یا نتواند تنگه را ببندد و این موضوع به اروپا و چین شکل دیگری می دهد. بنابراین سال نو همان جا شروع شد که انتظار داشتیم. در تنگه هرمز …
“اکنون طنین جیغ کلاغان
در عمق خواب سحرگاهی
احساس میشود”
فروغ فرخ زاد
“همه گزینهها روی میز است”؛ “مذاکره تنها راه حل مسئله هستهای ایران است”؛ “همه فشارهای تحریم، بر روی دوش مردم زجردیده ایران است”؛ مداخله بشردوستانه، شعار جنگ افروزان است”؛ “روسیه و چین تشدید تحریمها علیه ایران را رد کردند”؛ “خانم اشتون از سعید جلیلی دعوت به مذاکره کرد”؛ “اسراییل گفت تنها چند ساعت پیش از حمله به ایران، به آمریکا اطلاع خواهد داد”؛ ……. این عبارتها و جملهها؛ تنها بخش ناچیزی از نوشتهها و گفتارهای خبری و تحلیلی رسانههای همگانی درون یا برون مرزی در چند سال گذشته است. جملههایی که از زبان یا قلم کارشناسان شناخته شده یا ناشناس و حتی مشکوک در این یا آن نشریه و تلویزیون فارسی زبان؛ درسطح جهان پخش میشود، و گاه با ناسزاگویی، دشنام، و تهمتهای دو سویه نیز همراه است. در این سخنان؛ گویا هدف آنست که جمهوری اسلامی را به پای میز مذاکره بازگردانند، و از جنگ جلوگیری کنند؟ در این نوشتار، میخواهیم به کوتاهی؛ امکان چنین چیزی را بررسی کنیم.
جایزه بهترین فیلم خارجی گلدن گلوب امسال به فیلم سراسر حادثه و خوش ساختِ “جدائی نادر از سیمین” به کارگردانی اصغر فرهادی، از ایران، تعلق گرفت. وقتی فرهادی را، تندیس به دست، در کنار هنرپیشه اول مرد فیلم، پیمان معادی، بر روی صحنه دیدم، صادقانه آرزو کردم کاش، فیلمی از ایران انتخاب شده بود که می توانستم به حضورش در عرصه جهانی، افتخار کنم. اما این فیلم به دلایلی که خواهم گفت، برای من افتخار آفرین نبود.
گفتگوی منتشر نشده
حریری ــ جناب آقای همایون اگر اجازه دهید من چند سئوال شخصی دارم.
همایون ــ تمنا میکنم، بفرمائید.
حریری ــ شما اگر بخواهید زندگیتان را خلاصه کنید، چگونه میبینید؟
همایون ــ یک وقتی اصطلاح پویش والائی بکار بردم. والائی (excellence)، پویش هم تکلیفش معلوم است. تلاش برای اینکه به یک جائی برسد این زندگی! حالا نمیدانم چه اندازه رسیده، ولی از مراحل بسیار متفاوتی این زندگی را گذراندم که خود این ماجرائی که زندگی را تشکیل میدهد برایم جالب شده است. حالا یک مایة خرسندی است. زندگی گذشته است که به طور معمول دست نمیدهد. اما هدف همیشه این بوده است که خودم و این کشوری که همه زندگیم است، بهتر بشود و بالاتر برود. دومیش نمیدانم چه بر سرش آمد، اولیش هم چندان درخشان نشد.
بهار عربی واژه یا اصطلاحی بود که در سال ۲۰۱۱ میلادی به قیام و شورش مردم شمال آفریقا از تونس و الجزیره تا مصر و لیبی اطلاق شد؛ و اخیراً این اصطلاح به قیام مردم سوریه هم تفویض شده است. من نمی دانم این اصطلاح را چه کس و مقام و یا موسسه ای به این حرکت و اعتراضِ بخشی از مردم عرب زبان شمال افریقا که خواهان آزادی و حکومت دموکراسی بودند، اهدا کرده است؛ تنها می دانم که این حرکت نه تنها از همان ابتدا بهار نبود؛ و تمام مدارک و شواهد پایان ناخوشی را نشان میداد، بل به زمستانی سخت و زمهریر تبدیل شد که بخش اعظم قیام کنندگان آزادی خواه یعنی مردمان سکولار آن جوامع را یخزده کرده است. برعکس اوضاع درست به کام و میل باورمندان و متعصبان دین اسلام گشته و خوشنودی و شعف مسلمانان قشری و فرصت طلبِ در گوشه خزیده را فراهم ساخته است. تحولی که به هر جهت درنهایت به سود خشک اندیشی و تحجر دین رقم خورد!
هم میهمنانم لابد اطلاع دارند که سال گذشته شعبه 2دادگاه انقلاب کرج مرا به عنوان یک متهم در پی حقوقی مطلق به اتهام توهین به چیزی بنام ” مقام معظم رهبری” به دو سال حبس و به اتهام تبلیغ علیه نظام و ارتباط با ایرانیان تبعیدی به یک سال و جمعا سه سال حبس محکوم کرد.
اقدام گلشیفته فراهانی در انتشار عکس و فیلمی نیمه عریان به گونههای متفاوتی تعبیر شده است: جلب توجه، خودنمایی و ترویج خود برای گرفتن نقش در فیلمهای هالیوودی، خلاف عفت، سوء استفاده از بدن خود برای جهانی شدن، مقابله با تابوهای رایج، خط شکنی یکی از زنجیر شدگان در مقابله با سرکوب زنان، عکس العملی در برابر جور و جفایی که بر وی و همنسلانش در جمهوری اسلامی رفته، عدم مسئولیت در برابر همکاران سابق در سینمای ایران و… بسیاری اقدام او را ستوده و بسیاری نیز مذمت کردهاند. اما پرسش اصلی همان است که پدرش، بهزاد فراهانی، می پرسد: “چرا دختر من باید دست به چنین کاری بزند؟”
بحث و مناقشه برخی ایرانیان مقیم خارج کشور در باره روابط ایران و آمریکا و بخصوص امکان حمله نظامی به ایران، از آن نوع گفتگوهایی است که تأثیری بر تصمیم گیری در تهران و واشنگتن ندارد ولی محتوای آن گویای این درد مشترک فرهنگ سیاسی ایران است که در مناظره اصول مدنی را مراعات نمیکنیم و اختلاف نظر را امری طبیعی نمی بینیم.