نظرات خوانندگان

نظرات خوانندگان ارجمند

ازفریدون جم (ارتشبد سابق) به منوچهرجمالی

دیر زمانی است که از راه نوشته های حضرتعالی که افقهای تازه را برایم گشاده است پیوند محبت وارادت غائبانه حاصل آمده و دراین روزهای سیاه کشورجنابعالی را آفتابی درخشان در آسمان تیره ایران میدانم. باعث شگفتی است که زودترافکار روشن ومنطق استوارحضزتعالی روشنگرراه ملت واقع نگردید و حوادث سنگینی که برما گذشت، چشمه حیات بخش را آفتابی نمود
درسال 1984

---

غير اسلامي کردن يعني نافرماني مدني
مزدک

---

دکترغلامحسین ساعدی به منوچهرجمالی
ازیک زاویه به ملامتیون و ازیک زاویه به کلبیون یونانی شباهت دارید
ودرواقع به هیچکس و هیچ گروه وفرقه هم شباهت ندارید
روی پای خود ایستادن و سرخم نکردن و تسلیم نشدن دراین روزگار
وانفسا بسیارکم است ، و بیشرازهمه ملاط تاءمل
آدمهائی مثل شما بسیار بسیار اندکند
دکترغلامحسین ساعدی

---

سلام مرا به آقای جمالی برسانید
ایشان به حق میتوانند دکارت معاصربشوند
دکترمحمودصناعی

---

آثارخواندنی وسودمندآقای منوچهرجمالی، روشنگراذهان کنجکاو، رهنمون طبایع ژرفگرا، والهام بخش روانهائی است که فارغ ازمفاهیم تحمیلی اسارتگربرده ساز، درطلب سیادت فکر
وفضیلت آفرینندگی میباشند
درآثارآقای جمالی، اصالت تفکرو فضیلت اندیشه و اندیشیدن تبلور دارد وسبک نگارش نیزچنانست که با وجودی بلندی معنا وصلابت مفاهیم، ذهن را برای دریافتهای منطقی مطلوب یاری میدهدو روان خواننده را دراوج اعتلای اندیشه، ذوق لذت آفریدن می بخشد .

مجله رسانه جلدچهارم شماره هشتم 1985

---

درباره « خمره به دوش »  چه  میگویند ؟

---

پاسخ مزدک به رخسانی درسایت گلوبال
مزدک

---

http://www.akhbar-rooz.com/ideas.jsp?essayId=16030

---

...این مقاله را مدتها پیش در سایت اخبار روز خواندم و بر نویسنده اگاه و مسؤلش درود فرستادم!آنچه مسلم است...
مزدک

---

ازسایت ایران گلوبال
مشکل ما با دین نیست ؛ با دین در سیاست است
مزدک

---

درسایت ایران گلوبال
مزدک

---

---

منوچهرجمالی ، رطب و یابس می بافد
بسوی شوونیسم درغلطیده است
توهین به انسانها میکند

---

دیدگاه آقای کیخسروآرش گرگین درایران گلوبال

پیشنهاد می کنم که بیش از این در دام ِ پریشان گویی هایی که انسان ِ مغرض و در دانش، میانمایه ای به نام ِ منوچهر ِ جمالی، برای ِ ریشه کن کردن ِ تمدن ِ ایرانشهری، به صورت ِ تولید ِ انبوه از خود می تراود، فرونیفتید. اگر پورپیرار یهودیان اش را دارد که سراسر ِ تاریخ را جعل کرده اند، جمالی موبدان ِ زرتشتی اش را دارد که طی ِ هزاران سال کاری نداشته اند جز فرهنگ ِ سیمرغی ِ جمالی-یافته را زیر ِ خاک پنهان کردن! البته که هنوز هیچ باستان شناسی اثری از این فرهنگ ِ شگفت انگیز ِ سیمرغی-زال ِ زری که در آن هر چیز در هر پاس از شبانه روز می تواند به تخم و نی تبدیل شود، نیافته است.
*
بنده در همین جا از ایشان دعوت می کنم که به یک مناظره تن در دهند. آقای ِ جمالی، شما جز بی روشی ِ سرسام آور چیزی به خورد ِ جهان نمی دهید. سراسر ِ فرضیه های ِ شما بی اساس است. شما یک رویزیونیست از جنس ِ پورپیرار هستید که هدفی جز نابودی ِ فرهنگ ِ ایرانی را دنبال نمی کند. تنها فرق ِ شما با او در این است که شما، به عنوان ِ یک اپورتونیست، از اسلام گریزی ِ کنونی ِ مردم سود می جوئید و با زدن ِ اسلام، آن هم با روشی غلط و دل به هم آورنده، بر آن شده اید که برای ِ خود حقانیتی جعلی به وجود آورید. مبارزه با اسلام اما اگر بخواهد با هزینه کردن ِ روش و نگاه ِ علمی انجام شود، چیزی جز نقض ِ غرض نیست.
بیائید و تن به یک مناظره دهید و من در برابر ِ دوربین ِ تلویزیون به همگان نشان می دهم که سراسر ِ ریشه شناسی های ِ شما غلط اند. شما آگاهانه دروغ می گوئید و فرهنگ اختراع می کنید. اگر مدعی هستید که راست می گوئید و فرهنگ ِ سیمرغی-زال ِ زری می تواند تاب ِ یک مناظره را بیاورد، قدم پیش گذارید. در غیر ِ این صورت، این عدم ِ پذیرش به نقد، گواهی ست بر دروغ بودن ِ شما.

---

ارزش ِ زمانمندی

گویا این درست است که ریشه‌شناسی و زبان‌شناسیِ تاریخی، صرف‌ِنظر از لزومِ روشمندبودنِ این‌گونه استنادها، راهی‌ ست به‌سویِ شناختِ فرهنگِ قدیمِ هر ملت.
مقاله‌یِ منوچهرِ جمالی با عنوانِ رابطه‌یِ سکولاریته با مفهومِ زمان در فرهنگِ ایرانی، بدونِ آن‌که بخواهم در بابِ درستی یا نادرستیِ استناداتِ اتیمولوژیکِ آن داوری کنم، نمونه‌یِ درکی عمیق از سکولاریزم و نیز ربط و نسبتِ آن با مفهومِ زمان است.
ذکرِ ارزشِ دنیا در تفکرِ سکولار در برابرِ ارزشِ آخرت در جهان‌بینیِ ابراهیمی، سخنی نو نیست. اما چه‌بسا نوآوریِ جمالی در طرحِ مفهومِ «زمانِ منفی» و «زمانِ مثبت» باشد. بداعتِ کارِ او در بازنمودنِ ارزشِ منفیِ زمانمندی در تفکرِ سامی در برابرِ ارزشِ مثبتِ آن در جهان‌بینیِ سکولار و شباهتِ آن به درکِ ایرانیانِ باستان از زمان و زمانمندی است. درستیِ برخی شواهدِ او از تاریخِ ادبِ پارسی واضح و پذیرفتنی ست.
من با تمامِ بی‌تعلقی‌‌ام به ایرانِ باستان، اما برایِ اندیشه‌ورزانی که تلاش می‌کنند فهمِ نوینی از تاریخِ یک ملت عرضه کنند و با جسارت از مفهومی چون «زمانِ ایرانی» دم می‌زنند، به نشانه‌یِ احترام کلاه از سر بر می‌دارم.

منبع : http://makhlough.blogspot.com

---

---

با خر مهره ناميدن مرواريد چيزي از ارزش آن كم نمي شود!

---

به بیداد به پیکار زردشت نروید آقای جمالی
این قصد و اختیار نیست
کیومرث نویدی

---

در باره مطلب آقاي جمالي منتشره در اخبار روز

---

---

به راستی « حافظ »، که بود و چه می اندیشید؟
نویسنده: سند باد

---

Manuchehr Jamali, The Obstinate Iranian Thinker
A commentary by Bea Burgwinkel

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

درسمینار ایران لیبرالها دراول سپتامبر

---

---

---

---

---

---

---

آقای جمالی سلام
قبلا کتابهایی مینوشتید که شامل قطعاتتی کوتاه وبامعنا و در عین شباهت به بسیاری از اندیشه های بزرگ تفاوتی اساسی با آنها داشتند،اما مدتی است که بسیار طولانی مینویسید و مطالبی که مینویسید بیشتر به درد شناسایی لغات می خورند تا که دریافتن یک فکر تغییر دهنده. ممکن است توضیحی لطف کنید؟

آقای سیاوش عزیز
سالها تفکرات ژرف فلسفی خود را در کتابهای متعدد فراوان نوشتم و چاپ کردم و مفت ورایگان برای همه فرستادم . اینها تخمهائی بودند که در سنگلاخ ریخته شدند . نه کسی متوجه شد که فلسفه است ، نه کسی ازآنها نامی برد ، نه کسی اندیشه های آنرا مطرح و بحث کرد . گوئی برای مردگان نوشته ام
سپس به فکر زنده کردن فرهنگ کمشده و فراموش شده ایران افتادم .
پژوهشهای بیسابقه خود را نوشتم و مینویسم وگویا ازخیابانی رد میشوم که هیچکس درآن زندگی نمیکند
ای آقای سیاوش
دریغ
ولی من زاده کویرم و عادت به رفتن تنها در بیابانهای خشک و شورو تلخ دارم
خوش وخرّم باشید
منوچهرجمالی

---

از دکترحسن رضائی
و اما فرجام سخنم با الهامی و هشداری از‌ هانری کربن، ايران شناس و شرق شناس پر آوازه، اين است که اگر هر چه زودتر ما ايرانی‌ها نتوانيم با حکمت و خداشناسی باستانی خود، نه حکمت ارسطو و افلاطون، تجديد خاطره کنيم، آينده امان باز تاريکتر و نامعلومتراز امروز خواهد بود. من معتقدم عامل نخستين اين مصيبت‌های پی در پی خدايی است که خود محصول ذهنيت بساز و بفروشی دستگاه فقيهان است. اين تصوير مجعول از خدا هم اينک در ذهنيت اکثريت ما ايرانی‌ها جا گرفته است. اگر اينک بر اثر امواج مرگبار زلزله بم به اين امر آگاه گشته‌ايم، جوانمردانه کار اين است که دليری ورزيم و اين غده مغزی را خارج سازيم. اين روزها ما همگی از دست اين خدا خشمگينيم، پس همين الان وقتش است. مجرم خود ما هستيم. ماييم که مرتکب کشتار جمعی خود و خانواده و عزيزانمان شده‌ايم. هر چه بگرديم، توی خرابه‌های بم اثری از اين خدای خارجی بی رحم نخواهيم يافت. او درونی ما شده است، و درست از همين جا ما را با خودمان و حکمت نياکانمان بيگانه کرده است. پاره‌ای ايران شناسان فرهيخته، همچون آقای منوچهر جمالی، سالهاست دارند نشانه‌های آن حکمت زندگی ساز، خدای ايرانيان پيش از موبدان زرتشت و فقهای مسلمان، را به ما تذکر می‌دهند؛ خدای ايرانيان هم‌گوهر گيتی و انسان است، نه اين که از گيتی و انسان بريده و جدا باشد. انسان و گيتی امتداد خدايند. با چنين تصويری از خدا بود که نزد ايرانيان، انسان، گيتی و خرد «اصالت» داشتند. خدا در هر جانی، و بلکه آميخته با هر جانداری بود[1]. ماده و معنا، تاريک و روشن، زن و مرد، جسم و روح و دنيا و آخرت در پيوند و تداوم يکديگر بودند.خدا ريشه و بيخ و اصل[2] انسان بود. بن تاريک انسان، مانند تئوری فرويد جايگاه اميال سرکوفته و نوميدی‌ها و عقده‌ها نبود، خدا بود. و اينها هيچيک تشبيهات شاعرانه نبود، بلکه اصول راهنمای زندگی ايرانيان بود، بيان هم‌گوهری و همبستگی و برابری خدا با انسان بود. همين اومانيسم خردگرا و معنوی ايرانی بود که جشن و شادی و پايکوبی و رقص و سرود خوانی برای آغاز هر لحظه زندگی در اميد و آزادی و آبادی را در فرهنگ ما گذاشته بود. هموطنم! ما با طبيعت سالمان را آغاز می‌کنيم و با طبيعت قرار جشنهامان را می‌گذاريم، پس طبيعت نمی‌تواند دشمن ما باشد؛ او نيز با ماست، کافی است چشم‌هامان را بشوييم، تا لب پنجره شرقيمان برويم و جور ديگر ببينيم.
فرايبورگ، دهم دی ماه 1382

---

از خواننده ای از ایران
استاد اندیشه های زیبای شما بسیار ناب و خاص شخص آزاد منش و آزاد اندیش شما است.البته از سویی جای بسی تاسف است که هم اکنون عقاید بیهوده اینقدر در میان قوم ایرانی جا افتاده و تاکید شده که مردم ما سرسخت ترین دشمن ریشه وهویت خود شده اند
به گونه ای که با پیشداوری و تعصب زیاد برای دفاع از عقایدشان چشم خود را بر واقعیت بسته اند.حنی قشر تحصیل کرده در کشور ایران که باید پیشرو روشنگری باشند دست کم از عوام ندارند .مردم ما ا ز بیدار شدن میترسند .از چشم بر حقیقت گشودن میترسند.و از پای گذاشتن بر عقاید خود وحشت دارند.
البته از سویی جای امیدواری است که با تمام این احوالات آثار شما مخاطب خود را تا حدی پیدا کرده شاید امروز به خاطر تعصب زیاد برخی از مطالعه ی آثار شما بی بهره بمانند اما سخن شما مخاطب خودرا به طور انبوه پیدا خواهد کرد حتی اگر از ورای قرن ها باشد.

---

در باره ی اینکه، « استاد منوچهر جمالی » نیز در آثارش، مفصّل در این باره نوشته است، می توانی جهت آگاهی و مطالعه ی عمیق به منابعی رجوع کنی که برمی شمارم. درضمن، محض یاد آوری بگویم که طیف به اصطلاح « اپوزیسیون!؟ » و مخالفان سر سخت مافیای خونریز فقاهتی و به قول من، تمام آن « خوبترین خوبان ایرانزمین » که در گوشه و کنار جهان، پراکنده و فعّال می باشند و با توجّه به این « سکوتی که بیش از 26 سال » است در حقّ استاد و آثار بسیار ژرف و تکاندهنده ی او می شود، فقط می توانم بگویم که چنان بی مهری و سکوت مُغرضانه به دلایل « سیاسی و قدرتپرستی » می باشد؛ ولاغیر. اگر آثار استاد و بُنمایه های فلسفه ی انگیزشی ایرانزمین به کسانی، کانالها و اهرمهای قدرتگرایی می داد، مطمئن باش که تا امروز، نه تنها استاد در عرش کائنات، سلطانی الهی می کرد؛ بلکه نام او، همه جا، زینت آرای مجالس می بود و تیراژ آثارش از مرز میلیونها نیز می گذشت. افکار و ایده های استاد جمالی، تمام گرایشها و کسانی را که خود را ایرانی می دانند و به نحوی، ایرانزمین و مردمش را در مدّ نظر دارند، بدون استثناء، به چنان پرنسیپهایی ( = مهر و داد و راستی و قداست جان و زندگی )، ملزم و متعهّد و مسئول می کند. اینست که کمتر کسانی در تاریخ ما بوده اند و هستند که بخواهند خدمتگزار ایران و مردمش باشند و چنان پرنسیپهایی را ارجگزاری و تامین و تضمین کنند. « خوبترین خوبان ما » با تمام خیرخواهیهای خود فقط توانسته اند تا همین امروز، ایرانزمین را به « قصّابخانه و غارتگاه خاور میانه » تبدیل کنند برای سلّاخی کردن یکدیگر در باتلاق مسابقه ای هولناک و فاجعه باری که برای کسب و انحصاریّت قدرت و امتیازخواهیهای خود در آن با سر فرو افتاده اند. من در باره ی شیوه های مختلف و مُعضلات کشوری در مطالب مختلفم، نکته های کلیدی و اساسی را توضیح داده ام. بنابر این از تکرار و بازگویی آنها خودداری می کنم. ولی اگر پرسشی به ذهنت خطور می کند با کمال میل، می کوشم تا آنجایی که بتوانم به روشنگری و بازشکافی مسئله و پاسخ درخور بپردازم.
آریوبرزن زاگرسی

---

آقای جواد اسدیان در مقاله ای مینویسد
آقای منوچهر جمالی با کشف شیوه ابداعی خود برای ساختن بسترفرهنگی اندیشیدن از راه احیای مفاهیم پنهان در واژه های زبان مردم این مرز وبوم ، نمونه با ارزشی است که سنّت اندیشگی آینده را ازهم اکنون نشان داده است

---

با درود فراوان به فرزندان سیمرغ به ویژه آموزگار همیشه عشق و پر کار ارجمند منوچهر جمالی ارزش کار فرهنگی و آموزشی شما آنچنان است که در خیال نمیگنجد. دوستان همه مردم ایران، افغانستان و تاجکستان و همه مردم دنیا بویژه پارسی زبانان آنچنان به شوق آمدند که مپرس! چرا که تا کنون از سده ها و هزاران سال به فرهنگ سیمرغی و باورهای پایه ائی ما به خاک و خون کشیده شده کسی یا کسانی بدین صورت نتوانستند به زبانی ساده و عریان برای مردم دنیا دوباره خانی کنند و اکنون که این آتش جان جانان از زیر خاکستر شعله ور شده. پیامیست سرشار از زندگی عشق و امید. چرا که مردم دنیا به گردن این دنیا این پیام به زبان و فرهنگ خود به یکدیگر نزدیک میشوند. گرچه این باورها و فرهنگ سیمرغی و به خدائی هرگز از بین نرفت و نمیرود. ولی با سوزاندن و نابود کردن آثار نیاکان ما بدست کوردلان و تشنگان زر و زور دنیا و مردمان آن را به تاریکی کشاندند. دوستان و همدلان گرامی ما هرگز تنها نبودیم. دنیا به اندیشه ها و فرهنگ سیمرغی برای ادامه زندگی خود نیاز همیشگی دارد نوشته ها نقشها و بناهای باقیمانده از نیاکان ما نیاز به بازسازی، برگردان به زبانهای گوناگون و پالایش دارند. اکنون زمان آن است که دست به دست هم دهیم و پردیس زمینی را بسازیم. گرچه راه پر پیچ و خم است و دشمنان تاریک دل زیاد ولی ما را باکی نیست (دیگران کاشتند ما خوردیم ما بکاریم و دیگران بخورند) پیشاپیش به همه دست اندکاران، زنان و مردان عشق و فرهیخته ایران زمین شادباش و خسته باد میگویم (من فانت پارس نداشتم، لطفاً، این نامه را به نوشتار امروز ایرانی برگردانید، تا خواندن آن برای همه آسانتر باشد؛ سپاسگذارم)
ایرج جانبازی

---

صوفیانی عزیز خویشاوندی فکری تنهاترین پیوندحقیقیی است که می توان از آن چشم دوام و استحکام داشت. اکنون پس از ماهها مطالعه و تامل در آثار پروفسور احساس می کنم او برایم مامایی است در جایگاه پر ارج مادر. انسان از یافتن هرآنچه که گم کرده است - هر چند ناچیز - ذوق زده می شود تولد ی دیگر در خود و از خود و یافتن آن خود حقیقی خویش ، که مدتهاست متوجه جای خالیش در خود گشته و به تکاپو و جستجویی درد آور افتاده ای میدانی چه شور و شرر و لذتی در جانت بر پا می کند. اما دریغ که صاحب اندشه ای گشته ای که در این تازیانه زار زور و ستم که تاریکی فرمان می راند کوچکترین اشعه اندیشه ات تیری خواهد شد جان شکر تا بر عمق جانت نشیند آیا درد آور نیست که با دستان خویش بر نای نوازنده خویش سنجاق ببندی؟ و به دست خود لبانت را بدوزی؟ اما باشد بگذار در پیله های تنهایی خویش با شیر درد پرورده شویم که فردا هر یک پرووانه ای خواهیم شد و فردا از آن ماست.حال نکته ای چند:

1- از زبان و لفظ خود سلام سپاسگزارانه مرا به استاد برسانید

2- سایت خمام و نیز سایت خود استاد تنها دریچه هایی هستند که میتوان با آنها به اندیشه های استاد راه برد قبل از آنکه اینها هم در ایران به سرنوشت فرهنگشهر دچار شوند (فیلتر شوند) تا آنجا که می توانید مطالب استاد را وارد کنید

3- استاد در ایران تا حالا ناشناخته مانده اند اما من یقین دارم تا همین چند سال آینده آثار و اندیشه هایشان عرصه فکر را در ایران تسخیر خواهد کرد.و این سرآغاز فصلی نوین در تاریخ تفکر ایران خواهد بود.

4- بر مورد دوم تاکید ورزیده می پرسم چگونه می توانم آثار استاد را به دست آورم؟

موفق و سربلند باشید

---

درود بر شما استاد عزیز

من جمشید هستم از ایتالیا, بطور اتفاقی با سایت شما اشنا شدم از گفتارو نوشتهای شما بسان هر ایرانی ازاده و ایراندوست

دچار هیجانی شدم که برایم ناشناخته بود و بسانی شرابی ناب تارو پودم را در بر گرفت وقلبم را به هیجان اورد وبه من ان احساسی دست داد که از دیر زمانی بود که از وجودم رختبربسته بود و مرا بیاد دوریی بچگیها انداخت که وقتی دراویش در تکیه بابا بزرگم تمبور مینواختند واشعار مولانرا زمزمه مکردند وما هم در حال شیتنت بازی بودیم و ناخوداگاه به ان کایتها گوش میکردیم و همراه ضرب المثل ها زیر بنای فکری ما را پی ریزی کردند و امروز اشعار و ح

با تشکر از شما کلی مثائل برایم روشن شد

من با اشک در چشم دست و صورت شما را میبوسم شما گاندی ایران زمین هستید امیدوارم همواره چون دریائی بی پی باشید و ایران وایرانی را باد و بادبان وناخودا

---

سلام
من چندی است که با سایت شما آشنائی دارم و هر روز مطالب جدیدی از آن یاد میگرم که مرا به شگفتی و حیرت فرو میبرد دوستی که طرفدار زرتشتیت بود به من گفت که پروفسور جمالی تبلیغ زرتشت نمیکند و از موبدان زرتشت بد میگوید. این دوست اضافه نمود که پروفسور جمالی شمشیری را که ما احتیاج داریم از ما برای رسیدن به آزادی میگیرد. ولی من نظری دیگر دارم، پروفسور جمالی با پژوهشهای خود بمپ اتم به دست ما میدهد، بمب اتمی که مخرب کننده نیست ولی در پوست و گوشت و سلول هر ایرانی میتواند نفوذ کند و جامعه ما را بطرف خرد گرائی ببرد. در این حرکت خرد گرائی است که این رژیم اسلامی را میتوان از داخل پوچ نمود
بهروز از کانادا

---

جناب آقای پروفسور جمالی تو فردوسی زمانی، من چندی است که از طریق سایت با نوشته های شما آشنائی دارم. حالا که با نوشته های شما آشنائی پیدا کردم درک میکنم که میشود درست فکر کرد و میشود دنیا را یک طور دیگر دید و میشود امید داشت. ما همه امید خود را از دست داده بودیم. پروفسور جان ما مرده بودیم تو ما را زنده کردی. آخه من هیچ وقت نمیدانستم خدای شادی هم وجود دارد، من هیچ وقت نمیدانستم که خدای عشق نیز وجود دارد. تو چقدر زیبا همه اینها را میگوئی، من با اشک شوق این را برایت مینویسم. خیلی از متفکرهای ما میگویند که نمیشود با اعتقادات مردم بازی کرد و نباید به آنها یاد داد که خدای عشق و خدای شادی وجود دارد. ولی من میگویم مگر 1400 سال پیش با اعتقادات ما بازی نشد؟ که ما را مسلمان کردند. مگر 400 سال پیش با اعتقادات ما بازی نکردند که ما را شیعه کردند. چرا این روشنفکرهای ما میترسند که به این ملت فکر بدهند و به اینها بگویند که فرهنگ ما چیست و هویت ما چیست؟ من دیگر به امید کسی نمینشینم که مرا نجات دهد. من دیگر به امید امام زمان نیستم. من دیگر به امید امریکا نیستم که مرا نجات دهد، من حتی به امید شما نیز نمینشینم که مرا نجات دهید ولي با همه از شما ميگويم تا اين مردم بدانند که ما چه ملت بزرگي در اين جهان بوديم و چه آرمان بزرگ مردمي داشتيم. من از شما ياد گرفتم که خودم باید بیندیشم و خودم بايد خودم باشم و در این خود شدن با هم باشیم و بدانیم که این مائیم که سیمرغیم.
با یک دنیا عشق شما را میبوسم
اناهیتا از لاهیجان