<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Comments on: ب &#8211; گفتارکوتاه فلسفی 21</title>
	<atom:link href="http://www.jamali.info/falsafe/280908_1/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.jamali.info/falsafe/280908_1</link>
	<description>updates for jamali.info</description>
	<lastBuildDate>Wed, 08 Jul 2009 19:32:43 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0.1</generator>
	<item>
		<title>By: mehran</title>
		<link>http://www.jamali.info/falsafe/280908_1/comment-page-1#comment-7</link>
		<dc:creator>mehran</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 08 Oct 2008 00:59:29 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.jamali.info/falsafe/?p=282#comment-7</guid>
		<description>هر چند من بسیاری چیزها از شما آموختم ولی یه سری نکات رو مایل هستم در باره پاره نخست گفتار 21 شما بگم
بسیاری از بدبختی های انسان از آنجا آغاز شد که گمان کرد حیوان نیست و سرنوشتی متفاوت از سایرحیوانات در انتظارش هست
ما هم مانند حیوانات روزی خاک  و پوچ  می شیم و دوباره از خاک ما سبزه ها خواهد رست واین سیکل تکرار خواهد شد
تنها هدفی که واسه این زندگی ارزشمنده همون چیزی است که خیام می گه یا شاد بودن و کاستن از رنج زندگی است که این با خوش بودن در لحظه و برنامه ریزی برای آینده خوش تر فراهم می شه ولی این خوشی از طریق دزدی فراهم نمی شه و من نمی فهمم چرا می گین این از طریق غارتگری فراهم می شه
مورد دیگه اینکه از انجایی که دوباره ما خاک و پوچ می شیم و دوباره از فرم غیر زنده به فرم زنده که درد را حس می کند برمیگردیم پس بهتره که حالا که امکانش رو داریم برنامه ریزی کنیم که زمین جایگاه شادتری واسه زندگانی شود که فردا از خاک ما دوباره پدید می آیند و رنج زندگی رو احساس می کنن درست همون کاری که خیام با نوشته هاش واسه آیندگان که ماییم انجام داد
نهایت اینکه همه چی پوچ است و بایستی از رنج زندگی کاست و زمین رو شادیگاههی بهتر واسه خودمان و آیندگانی کنیم که از خاک ما خواهند رست</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>هر چند من بسیاری چیزها از شما آموختم ولی یه سری نکات رو مایل هستم در باره پاره نخست گفتار 21 شما بگم<br />
بسیاری از بدبختی های انسان از آنجا آغاز شد که گمان کرد حیوان نیست و سرنوشتی متفاوت از سایرحیوانات در انتظارش هست<br />
ما هم مانند حیوانات روزی خاک  و پوچ  می شیم و دوباره از خاک ما سبزه ها خواهد رست واین سیکل تکرار خواهد شد<br />
تنها هدفی که واسه این زندگی ارزشمنده همون چیزی است که خیام می گه یا شاد بودن و کاستن از رنج زندگی است که این با خوش بودن در لحظه و برنامه ریزی برای آینده خوش تر فراهم می شه ولی این خوشی از طریق دزدی فراهم نمی شه و من نمی فهمم چرا می گین این از طریق غارتگری فراهم می شه<br />
مورد دیگه اینکه از انجایی که دوباره ما خاک و پوچ می شیم و دوباره از فرم غیر زنده به فرم زنده که درد را حس می کند برمیگردیم پس بهتره که حالا که امکانش رو داریم برنامه ریزی کنیم که زمین جایگاه شادتری واسه زندگانی شود که فردا از خاک ما دوباره پدید می آیند و رنج زندگی رو احساس می کنن درست همون کاری که خیام با نوشته هاش واسه آیندگان که ماییم انجام داد<br />
نهایت اینکه همه چی پوچ است و بایستی از رنج زندگی کاست و زمین رو شادیگاههی بهتر واسه خودمان و آیندگانی کنیم که از خاک ما خواهند رست</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
