مهمانان ما

در سوگ محمد عاصمی

شاعر، نويسنده و فعال قديمی فرهنگی

با کمال تأسف و بنا بر گزارش بی بی سی، خبر شديم که دکتر محمد عاصمی شاعر و نويسنده و پژوهشگر ايرانی مقيم آلمان روز شنبه در بيمارستانی در نزديکی شهر مونيخ درگذشته است.
عاصمی در جوانی شاعر و نويسنده‌ای پر شور بود و اشعار حماسی او با امضای "شرنگ" در نشريات چپ منتشر می‌شد. او در دوران توفانی ِ پس از شهريور بيست از هنرمندان تئاتر بود و در "تئاتر سعدی" به روی صحنه می‌رفت. او از شاگردان عبدالحسين نوشين کارگردان نامی تئاتر و عضو کميتهء مرکزی حزب توده بود.
او، در همان دوران، با خانم ايرن، بازيگر نامدار تئاتر و سينمای ايران، پيوند ازدواج بست، که دوام چندانی نداشت.
محمد عاصمی پس از کودتای 28 مرداد 1332 تحت پيگرد قرار گرفت و ناگزير شد ايران را ترک کند و در آلمان اقامت گزيند.
او از فروردين 1342 نشریۀ فرهنگی و اجتماعی کاوه را به زبان فارسی در مونيخ منتشر کرد. اين نشريه به ويژه ناشر افکار و آثار نويسندگان و پژوهشگران ايرانی شد که در اروپا اقامت داشتند. خود عاصمی نيز با شروع کار کاوه و مقالاتی که در آن می نوشت نشان داد که به انسانيت و عدالت بيش از هر مسلک و ايدئولوژی اعتقاد آورده و آزادی ها و حقوق بشری را از همهء آرمان های ناکجاآبادی برتر می شمرد.
عاصمی، چنانکه خود در مصاحبه‌ای گفته است، نشريه‌ی خود را برای زنده داشتن ياد نشريهء مهمی که نيم قرن پيش از آن برخی ادبای تبعيدی سرشناس ايرانی مانند سيد حسن تقی‌زاده، علامه محمد قزوينی، محمد علی جمالزاده در برلين منتشر می‌کردند، "کاوه" ناميد.
با مجلهء کاوه گروه بزرگی از نويسندگان و پژوهشگران ايرانی همکاری داشتند، مانند سيد محمد علی جمالزاده، دکتر پرويز ناتل خانلری، علی دشتی، عباس زرياب خويی، بزرگ علوی، احسان طبری، محمود تفضلی، علی نقی منزوی، سعيدی سيرجانی و ده ها اديب و متفکر ديگر.
دکتر عاصمی نويسنده‌ای خوش‌بيان، روشنفکری فهيم و انسانی بسيار مهربان و شوخ‌طبع بود. از او آثاری در تأليف و ترجمه باقی مانده است. آخرين کار او يک "سی دی" است که در آن شعرهای دوست خود مسعود عطايی را خوانده است. اين اثر در زمستان 2008 به بازار آمد.
دکتر عاصمی از چند سال پيش از بيماری سرطان مری رنج می‌برد. او هنگام مرگ 84 سال داشت. … ادامه