روشنفکران، که پیامبران مدرنیته وسکولاریته هستند، هنوز نتوانسته اند که مراجع دینی را ازکرسی قدرت اجتماعی فرواندازند، تا چه رسد به آنکه خود نیز برکرسی قدرت آنها بنشینند. ولی برای رسانیدن ایدهِ ِمدرنیته وسکولاریته به قدرت، بایست نخست روشنفکران، جانشین مقتدران دینی دراجتماع گردند. مسئله بنیادی تاریخی وسیاسی، جنگ میان این دوگونه رهبریست

( http://www.jamali.info/chashniha )

روشنفکران ِغیردینی ، که رهبران فکری ِسکولارجامعه هستند، دربرابررهبران دینی( چه سنتی و چه نوگرای آن) ، ضعف ونالیاقتی وناشایستگی خود را در«انقلاب ضدمشروطه » سی ویکسال پیش، ثابت نمودند، واعتبارومرجعیت خود را به کلی نزدمردم ایران،ازدست دادند. بدینسان روشن شد که روشنفکران غیردینی، ریشه درخردمستقل وآزاد و درفرهنگ اصیل ایران ندارند. اینست که اکنون ملت، پشت به هردوگونه رهبری کرده است ، وبی این دورهبر، میخواهد باخردجمعی، برغم اشتباهاتی که  پیش میآید، سرنوشت خود را بسازد، واین نشان بلوغ ملت است

( http://www.jamali.info/chashniha )