جمهوری اعدام

دکتر حسین باقرزاده

سه‌شنبه ۱۰ فروردین ۱۳۸۹ – ۳۰ مارس ۲۰۱۰
hbzadeh@btinternet.com

مسئله اعدام، گویی با شیر جمهوری اسلامی عجین شده و باید با جان آن به در رود. سی سال تمام است که ماشین اعدام جمهوری اسلامی به کار افتاده و هم‌چنان قربانی می‌گیرد. در این مدت ده‌ها هزار نفر به بهانه‌ها و دلایل مختلف و به اشکال گوناگون به دست مقامات جمهوری اسلامی کشته شده‌اند. ولی عطش خون این نظام گویی سیری ناپذیر است، و نمی‌تواند روزی یا هفته‌ای را بدون خونریزی بگذراند. در این مدت، جهان در جهت رعایت حقوق بشر پیش‌رفت‌های زیادی کرده، اعدام از ۱۳۹ کشور جهان رخت بربسته، و تعداد اعدام در کشورهای معدودی که باقی مانده‌اند سیر نزولی داشته است. تنها حکومتی که در همه این موارد مسیر عکس را پیموده، و به طور سرانه بیش از تک تک کشورهای دیگر جهان آدم کشته، جمهوری اسلامی ایران بوده است. و به راستی اگر بتوان یک خصوصیت ممتاز برای این نظام در سطح جهانی برشمرد، عطش این نظام به کشتن و کشتن و کشتن، و در یک کلمه اعدام است. باید جمهوری اسلامی ایران را به حق جمهوری اعدام نامید.

تحریم یا جنگ – گزینه رژیم ایران کدام است؟

دکتر حسین باقرزاده

این روزها بار دیگر زمزمه‌های تحریم یا جنگ علیه ایران شدت گرفته است. کشورهای غربی و از جمله آمریکا، عمدتا بر روی گزینه تحریم تکیه می‌کنند و گزینه نظامی را فعلا به کنار گذاشته‌اند. دولت اسراییل، اما، تحریم را کارساز نمی‌داند و بر متحدان غربی خود برای اتخاذ گزینه نظامی فشار وارد می‌کند. تعیین‌کننده نهایی این امر البته فقط غرب یا اسراییل نخواهند بود. در واقع می‌توان گفت که عامل تعیین‌کننده در این امر رژیم ایران است. رژیم ایران می‌تواند با سیاست‌های خود غرب را به تحریم وادارد، یا آن‌ها را به جنگ بکشاند. و شواهد حاکی از آن است که رژیم ایران گزینه دومین را در پیش گرفته است.