بهارعربی یا زمستان اسلامی؟

انجمن آرا

ما هم همچون میلیون‌ها انسان در کرۀ زمین، دگرگشت‌های سیاسی در سرزمین‌های عربی را پی‌گرفته و می‌گیریم. برافتادن حکومت‌های تبهکار، خودکامه و تروریست پروری از شمار حکومت قذافی دل هر آزاده‌ای را شاد می‌کند، اما این شادی همواره با گونه‌ای از پرسش ونگرانی آزار دهنده همراه است:«آیا با فروپاشی یک حکومت خودکامه، آزادی و مردم ‌سالاری جای آن خواهد نشست یا گروهی نوکیسه و آدمکُش دیگر جانشین زورگویان دیگر خواهند شد؟

سخن نوزدهم انجمن آرای ایران

دوشنبه ۱۱ ماه مه ۲۰۱۰

کشتن هر ایرانی، کشتن ایران است

در پیوند با اعدام فرزندان ایران به دست اسلام. و از آن میان فرزاد کمانگیر و ۴ جوان دیگر

تاریخ را بخوانیم! از بدو ورود «جیش اسلام» به سرزمین ایران تا به اکنون، میلیون¬ها ایرانی با شمشیر اسلام و به دست متولیان الله عرب یا ایرانیانِ مسلمان شده، اعدام شده¬اند. در هر برگ از تاریخ ایران جوبارها و گاه سیل خون ایرانیانی روان است که خواسته¬اند در سرزمین نیاکانی خود، ایرانی بمانند، آزاد باشند، زندگی کنند.

سخن هجدهم انجمن آرای ایران پیرامون اول ماه مه

۹ اردیبهشت ۱۳۸۹

اول ماه مه، از سوی جامعۀ جهانی به عنوان روز همبستگی با کارگران به رسمیت شناخته شده است. روزی که یادآور قیام و پیروزی کارگران است در راه خواسته های بنیادین خود. حکومت اسلامی ایران از به رسمیت شناختن این روز، همیشه سر باز زده است و تا کنون مانع از تجمع کارگری در این روز شده است. هراس رژیم بویژه پس از جنبش مردم از هر تجمعی فزونی گرفته است؛ چرا که هر گردهمایی ای می تواند به جنبشی فراگیر فراروید و هستی حکومت اسلامی را با خطر نابودی روبرو کند. هراس رژیم از جنبش کارگری را زمانی می توانیم دریابیم که به سهم و سودِ سنگین کارگران در فروپاشی همه جانبۀ رژیم توجه کنیم.