چرا انسان، « من » هست؟ چرا انسان درایران به خود « من » میگوید؟ چون انسان خودرا، « کان وگنج » میشناسد. « مـن » چیست؟ « آنچیزیست که می مـنـد = آنچیزیست که می اندیشد ». منیدن یا اندیشیدن چیست؟ من، درمنیدن که اندیشیدن باشد، به خود شکل میدهد، و شیرابه رنگارنگ جان خودش را در رنگارنگیش، پدیدارمیسازد تا « من » بـشود. هر انسانی از این رو به خود « من » میگوید، چون « من یا مان »، شیرابه و مایه تخمیرگر درون چیزها و درون خود اوهست. انسان نیز چون همه گیاهان، سرچشمه شیرابه هاست. و منیدن که اندیشیدن باشد، روند پدیدارساختن و زایانیدنِ این شیرابه وجوهر، درشکلهای گوناگون و قوس قزح رنگهاست. نخستین انسان که جمشید باشد وبُن هرانسانیست، از دیدن سنگهای رنگین، به آنها دل می بازد و شیفته آنها میگردد. او این سنگهای گرانبهای رنگارنگ را از سنگهای خاره ( خاره = زن ) میزایاند و افسون میکند. او درست با زایانیدن سنگهای رنگین گرانبها، از خاره ها، خود را میشناسد. انسان درمنیدن باخردش، نه تنهاسنگهای گرانبهارا میزایاند، بلکه درهمان روند زایاندن طبیعت، غنای خودرا نیز میزایاند. آنچه درکان خود رنگین وگرانبهاست، در زایانیدن طبیعت و درزایانیدن انسانها، پیدایش می یابند. زایانیدن جهان واجتماع، روند. زایانیدن خود است. ماباید دایه جهان و اجتماع بشویم تا غنای خودرا بیابیم.

( http://www.jamali.info/chashniha )

فرشید آذرفروز
آثار منوچهر جمالی را برای شما میخواند

ناموران بهایی: فهرستی مقدماتی …

لغو ممنوعیت جشن اول ماه مه به دستور دکتر مصدق

دکتر پرویز داورپناه

دموکراسی بدون رعایت حقوق کارگران معنایی ندارد.
دکتر مصدق هم هنگامی که از کارگر و زحمتکش ایرانی نام می برد هم با توجه به این مقولات تاریخی است و هم از این جهت که می داند پیدایش احزاب و سندیکاهایی که مدافع منافع زحمتکشان جامعه باشند می توانند شکل های اولیه ی احزاب واقعأ طبقاتی گردند که خود نظایر آنها را در جامعه های سرمایه داری غرب مشاهده کرده بود و می دانست روزی تحولات محتمل، بلکه حتمی الوقوع، در جامعه ی ایران، وجود نوع پیشرفته ی آنها را به ضرورتی حیاتی تبدیل می کند.

از دید جمهوری اسلامی برده با کارگر تفاوتی ندارد*

شکوه میرزادگی

به مناسبت روز کارگر و با احترام و ستایش به کارگران سرزمینم.
این روزها، همزمان با بزرگداشت روز کارگر در بیشتر کشورهای دنیا، حکومت اسلامی همچون سال های قبل عزم کرده است تا از تشکیل هر نوع جلسه و گردهمآیی در ارتباط با این روز جهانی جلوگیری کند؛ روزی باز مانده از ۱۲۴ سال پیش (۱۸۸۶) و زمانی که فقط بیست و چهار ـ پنج سالی از آزادی بردگان در آمریکا می گذشت.

خیزش کارگری راهگشای رهایی

در بزرگداشت روز جهانی کارگر

دکتر محمدحسین یحیایی

راه برون رفت از این تنگنا اتحاد همه نیرو های آزادی خواه و شرکت فعال کارگران در آن است. هیچ جنبشی در کشور بدون شرکت مستقیم کارگران به پیروزی نخواهد رسید. خیزش کارگری راهگشای آزادی و آذرخشی امید بخش در این دوران تاریک است …

بازخوانی تاریخ: ماجرای کاریکاتور قبر کوروش در سال ۱۳۵۸

این کاریکاتور که اندکی پس از انقلاب انتشار یافت ـ در روزهایی که گروههای مختلف، هرکدام مدعی مالکیت انقلاب بودند ـ نشان می دهد که گور کوروش پدر و بنیادگذار ایران هم باید پا درآورد (و بمانند شاه و برخی دیگر) از کشوری که خود ساخته و مناطق نفتدار امروز را با جنگ و جانفشانی به آن ضمیمه کرده است بگریزد و به وطن دیگران پناهنده شود!. این کاریکاتور دو ماه و هشت روز پس از انقلاب، در صفحه پنجم شماره سی ام فروردین سال ۱۳۵۸ (شماره ردیف ۱۵۸۳۴) روزنامه اطلاعات چاپ شده بود که یک عمل ضد میهنی آشگار بنظر می رسید. روز بعد، تحریریه روزنامه انتظار داشت که تلفن باران شود و همه اعتراض کنند، ولی حتی یک نفر جرات اعتراض کردن که هیچ، تذکر دادن هم به خود نداد که این چنین به وطن (مادر مشترک) بی حرمتی شده بود.

فرشید آذرفروز
آثار منوچهر جمالی را برای شما میخواند

با درود و احترام
بنده اکثر کتابهای آقای جمالی رو خوندم و سعی کردم بفهمم ، کتابهای دکتر بسیار زیبا و عمیق هستند ولی به نظر من این دانش مخصوص قسمتی خاص از افراد هست ، که علا قه ی به خوندن و تحقیق دارن ، این که این فرهنگ حقیقتیست هیچ جای شکی نیست ولی چگونه باید این حقیقت رو ب گوش جان این همه انسان رسا ند هم خود داستانیست بی پایان ، ای کاش میشود این فرهنگ رو بصورت خلاصه و قابل فهم تری فراهم دید به امید آزادی روح بشریت از جهل

( http://www.jamali.info/khanandegan )

VIEW THIS ARTICLE AS WORD.DOC – VIEW THIS ARTICLE AS PDF

منوچهر جمالی

مایهِ جهان
اصلِ تحوّل دهنده
مایه زندگانی

درفرهنگ ایران
خرد دراندیشیدن،« مایهِ زندگی » میشود

« منـیدن» که « منی کردن » و « اندیشیدن » باشد ، روندِ پیدایش وویژگیهای « خرد واندیشه » را، آشکارترو برجسته ترمیسازد . چون این از اسم « مان یا مَن » است ، که فعل « منیتن » ساخته شده است . ومان یا مَن چنانکه دیده خواهدشد ، « شیرابه و مایه وجَد و اَنگِ همه جانها » است که درمغز انسان « می منـد » . مغز که « مـز+ گه » باشد ، جایگاه « ماه = مای = می » یا همین « مایه بنیادی همه جانها » است . دراین بررسیها ، دیده خواهدشد که « ماه » ، سرچشمه « بُن مایه تخمیرکننده کل هستی » شمرده میشد ، وطبعا در مغـز انسان ومغز ومیان هرچیزی ، همین « بُنمایه تخمیرکنندهِ منقلب سازنده » موجود بود . چنین برداشتی از« ماه = مایه = می » ، سرآغاز پیدایش ِ اندیشه ای بسیارژرف درفرهنگ ایران بود ، چون « مغز هرچیزی » ، « مایه یا اصل تخمیرکننده » بود که تصویری بسیارمردمی ازکل جهان پدید میآورد .

بیش از نیم قرن درایران، « روشنفکر» به کسی گفته میشد که « موءمن به ایدئولوژی مارکسیسم » بود که « ادعای اینهمانی داشتن با علم وحقیقت » را میکرد. درواکنش با این روشنفکر، « روشنفکر دینی » پیدایش یافت که ادعای اینهمانی اسلام را با علم و حقیقت میکرد. و این دوگونه روشنفکری به یک اندازه، بیزار ازتفکرآزاد و دشمن سرسخت آزادی خرد انسانی بودند. انقلاب اسلامی، پیایند این دوگونه روشنفکری بود. از این رو مسئله بنیادیِ باز زائی فرهنگی ایران، آزادی ازاین دوگونه روشنفکریست. فرهنگ ایران، برپایه خردی بنا میشود که تابع ایمان به هیچ آموزه ای نمیگردد که خودرا بنام علم وحقیقت وتنها راه راست، فراسوی حق خردِانسان به شک ورزی مینهد. خرد آزاد، اندیشیدن انسان را استوار بر « روش پژوهش دائمی » میسازد، نه برپایه ایمان به آموزه ای که ادعای انحصاری اینهمانی با علم وحقیقت دارد. خرد آزاد انسان، پشت به « هـمه دانی » درهمه اشکالش میکند. علمی، علمست که همه چیزرا نمیداند وندانستن را سرآغازپژوهش میداند. برای خرد آزاد، نه آموزه ای وجود دارد که دانش همه چیزهادرآنست، و نه کتابی و خدائی را میشناسد که که حافظه کل علومست وبی نیازازنواندیشیست. آن دانستنی که همیشه با نادانستنی، گره خورده است، بنیاد آزادی خرد است. هردانشی باید نادانی هائی بیافریند و بیابد که نیازبه پژوهش دارند. هرچه را خرد آزاد روشن میکند، با آن تاریکیهائی نیزمیآفریند که زایشگاه پژوهشهای تازه اند. آموزه ای که فقط روشن میکند و تاریکی جستجو انگیزنمیآفریند، نازاسازنده خرد انسانیست.

( http://www.jamali.info/chashniha )

فرشید آذرفروز
آثار منوچهر جمالی را برای شما میخواند

باز خوانی کتاب نعش ها سنگین هستند بخش اول نوشته استاد جمالی با صدای فرشید