فعال سیاسی – اجتماعی و فرهنگی

چواسه گوئی های کیهان

اقبال اقبالی

درک و آگاهی اجتماعی نسبت به ضرورت دمکراسی،سکولاریسم و لائیسیته در جامعه ما، مدیون مجموعه تلاش های جنبش روشنفکری ایرانیان و از جمله بزرگانی چون احمد کسروی، شجاع الدین شفا و … می باشد و ارزشهای ایجاد شده را نمی توان به آسانی تخریب کرد.

زمان جنگ ایران و عراق، رژیم صدام مصاحبه هائی رادیوئی با اسرای ایران در عراق انجام می داد که اسرا از وضعیت شان در اسارتگاه سخن می گفتند.
یکی از آنروزها مصاحبه ای با یک جوان بختیاری انجام گرفت که او در پایان هرجمله اش می گفت چواسه (به گویش بختیاری یعنی هر آنچه گفتم، برعکس ش درست است).
سیاه خط های کیهان حکومتی در رابطه با تخریب شجاع الدین شفا،خاطره مصاحبه جوان بختیاری را زنده می کند که در رابطه به هر مطلبی که در این روزنامه چاپ می شود، بحق باید گفت: چواسه!
و اما روزنامه کیهان چه بدرستی شجاع الدین شفا را در کنار اندیشمندان و آزاداندیشانی چون کسروی و سلمان رشدی قرار داده است.
کیهان و عاملین اجرائی ولی فقیه به این امر واقف اند که روند چیرگی خردگرائی و نهادی شدن خردمحوری در جامعه ایران از نقد خرافه گرائی، برکناری حکومت دینی و پس راندن همه ادیان و باورهای دینی شهروندان به حوزه شخصی و خصوصی شان می گذرد و از همینرو برای پیشگیری از گسترش نواندیشی، دگراندیشان، آزادیخواهان و ایراندوستان را با طناب “توهین به مقدسات” آویزان می کردند و می کنند.
واقعیت های قرن ۲۱ سرسختانه در برابر واپسگرایان قد برافراشته است؛ جامعه بشری با سرعتی شگفت انگیز رشد می کند ،تحول می یابد و با گشایش افق های نو، اندیشه های کهنه زیر پای دانش و آگاهی روزافزون بشری تقدس شان را از دست می دهند و جامعه ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست.
درک و آگاهی اجتماعی نسبت به ضرورت دمکراسی،سکولاریسم و لائیسیته در جامعه ما، مدیون مجموعه تلاش های جنبش روشنفکری ایرانیان و از جمله بزرگانی چون احمد کسروی، شجاع الدین شفا و … می باشد و ارزشهای ایجاد شده را نمی توان به آسانی تخریب کرد.
و اما چواسه گوئی های کیهان چهارشنبه اول اردیبهشت ۱۳۸۹- شماره ۱۹۶۲۵
شجاع الدین شفا در نوشته های خود به شیوه کسانی چون کسروی، سخیف ترین اهانت ها را به ساحت پیامبر و ائمه معصومین (علیهم السلام) که مورد احترام نه تنها ۷۰میلیون ایرانی بلکه یک میلیارد مسلمان قرار دارند، انجام داد و هرگز ابایی از این حرمت شکنی و هتاکی نداشت. وی از عناصر مورد اعتماد شخص محمدرضا پهلوی بود تا آنجا که جشن های ۲۵۰۰ساله شاهنشاهی را به راه انداخت و خود سخنرانی دیکتاتور مقبور را تهیه کرد. این رویه او باعث اعتراض روشنفکران آن روزگار شد.
سوابق این سلمان رشدی دوم آن قدر سیاه است که حتی سایت بی بی سی انگلیس هم با وجود تلاش برای دفاع از این عنصر متمایل به بهائیت، او را «دین ستیز» معرفی کرد و نوشت:«خدمات شجاع الدین شفا در دربار پهلوی از سالها پیش او را از چشم بخش بزرگی از روشنفکران ایرانی انداخته بود تا آنجا که پس از انقلاب هم با وجود اینکه تا واپسین ماههای عمرش از قلم زدن علیه حکومت جمهوری اسلامی در ایران بازنایستاد، منتقدان قدیم و جدید همچنان صداقتش را زیر سؤال می بردند و می نوشتند که چگونه خادم سلطنت پهلوی از دموکراسی دم می زند ۳ دهه آخر عمرش هم که وقف ستیز با دین اسلام و دیگر ادیان توحیدی شد، بر شمار دشمنانش افزود… وی در روزگاری به دربار پهلوی راه یافت که جانبداری خاندان سلطنتی از دید روشنفکران نشانه ارتجاع بود. او رایزن فرهنگی شاه شد و نقش مهمی در سیاستگذاری های فرهنگی شاه ایفا کرد، بویژه در سیاستهای ملی گرایانه شاهنشاهی و نکوهش آثار فرهنگ اسلامی… وی پس از اقامت در فرانسه، فصل تازه زندگی اش را با قلم زدن علیه نظام جدید حاکم بر ایران آغاز کرد و بزودی دین اسلام و سپس همه ادیان ابراهیمی از جمله مسیحیت و یهودیت را هدف حمله قرار داد و علیه شان با خشمی متعصبانه ردیه نوشت

سایت نویسنده: http://www.tribuneiran.com